Soms begint alles bij een stem. Een stem die een zaal stil krijgt. Een stem die eeuwen overbrugt. Een stem die troost, tegenspreekt, schuurt of de geschiedenis opnieuw hoorbaar maakt. Vijf avonden en een hele zondag waarin de stem het festival draagt: van barokke grandeur tot urgente poëzie.

Tijdens Gent Festival van Vlaanderen krijgt de stem vele gedaantes: van de grote liedkunst van Matthias Goerne tot de Franse barokpracht van Alcide, van de koorkracht van I Solisti en Chorwerk Ruhr tot de radicale poëzie van Moor Mother. En dan is er nog Whispering Leaves: een zondag met verschillende tuinoptredens verspreid over Sint-Amandsberg. Intiem, meerstemmig, ruisend, soms bijna fluisterend dichtbij. Een reeks waarin zang niet alleen klinkt vanaf het podium, maar zich gedraagt als adem, als ontmoeting, als spoor door het festival.

Samen vormen deze concerten een vocale lijn door Gent Festival van Vlaanderen: niet zingen als versiering, maar als een manier om de wereld scherper te horen.

26.09 | Matthias Goerne & Camerata RCO | Liederen uit ballingschap

Matthias Goerne is een van de grote liedzangers van onze tijd. In Gent brengt hij samen met Camerata RCO een programma rond Hanns Eisler en Franz Schubert: muziek over verlangen, ontheemding en herinnering. Eislers Hollywood Songbook ontstond in Los Angeles, in ballingschap, tussen Duitse kunstenaars en intellectuelen die aan het naziregime ontsnapten. Liederen als kleine kamers van verdriet, ironie en overlevingsdrang. Naast Eisler klinkt Schubert, de bron waaruit de Duitse liedtraditie blijft stromen. Twee werelden, één lijn: de stem als plek waar geschiedenis persoonlijk wordt.

19.09 | Alcide – De triomf van Hercules

Franse barok op volle kracht. Met Alcide blaast a nocte temporis samen met het Chœur de Chambre de Namur het stof van een zelden gehoorde Franse barokopera. Marin Marais en Louis Lully brengen alle elementen samen wat dit repertoire zo verleidelijk maakt: vocale dramatiek, elegante dansen, rijk georkestreerde kleuren en een verhaal waarin liefde, jaloezie en heroïek gevaarlijk dicht bij elkaar liggen. Een avond voor wie houdt van barok in volle glorie, maar ook voor wie wil ontdekken hoe levend, lichamelijk en theatraal deze muziek vandaag nog kan zijn.

22.09 | Against the War

I Solisti en Chorwerk Ruhr brengen een concert dat vertrekt vanuit oorlog, verlies en onrust, maar niet in donkerte blijft hangen. Met muziek van Weill, Brecht, Eisler, Mauersberger en Schönberg klinkt een programma dat kijkt naar de breuken van de twintigste eeuw en tegelijk pijnlijk actueel aanvoelt. In de arena van het Wintercircus krijgt die muziek een extra lading. Een plek gebouwd rond spektakel, rond kijken en bekeken worden, wordt hier een ruimte voor herinnering, rouw en tegenspraak. Centraal staat de vraag hoe muziek kan spreken wanneer woorden tekortschieten. Niet als pamflet, maar als ademruimte. Als verzet. Als voorzichtig verlangen naar vrede.

16.09 | Einstein on the Beach: Collegium Vocale Gent, Ictus & Moor Mother

Philip Glass’ Einstein on the Beach is een icoon van de minimal music: ritme, herhaling, cijfers, lettergrepen, licht en trance. In deze bijzondere versie komt Moor Mother tegenover, naast en dwars door die muzikale machine te staan. Haar stem snijdt open wat bij Glass blijft pulseren. Poëzie schuurt tegen patroon. Taal botst met trance. Het resultaat is geen reconstructie, maar een ontmoeting tussen twee krachten: de strakke architectuur van Glass en de urgente, ritmische verbeelding van Moor Mother.

17.09 | Moor Mother & RAZEN

Stem, snaar, ruis en ritueel. In haar double bill met RAZEN komt Moor Mother in een andere gedaante naar voren. Minder monumentaal, dichter op de huid. RAZEN bouwt een wereld van oude instrumenten, drones, trage spanningen en klanken die lijken te komen uit een tijd die niet helemaal te lokaliseren valt. Daartegenover staat Moor Mother: stem als archief, als bezwering, als breuklijn. Samen openen ze een ruimte tussen concert, ritueel en herinnering. Muziek die niet uitlegt, maar oproept. Die niet recht vooruit gaat, maar blijft rondspoken.

20.09 | Whispering Leaves

Waar de grote vocale avonden de stem tonen in haar volle kracht, zoekt Whispering Leaves naar iets anders: de stem van dichtbij. In tuinen, tussen de bladeren, wordt luisteren een vorm van naderen.

Eliana Glass brengt songs die lijken te bewegen tussen jazz, folk en innerlijke monoloog: helder, kwetsbaar, maar nooit broos. Bij Lovers wordt de stem dan weer iets collectiefs, iets dat ademt in samenzang en zacht gloeiende melodieën. Las Lloronas laat meerstemmigheid verstrengelen tot verhalen over afkomst, verlies en verzet. Les Itinérantes trekken lijnen tussen oude muziek, wereldse klanken en vocale verbeelding. En ook artiesten als ADJA, Bibiri en Sarah de Koning & Natasha Pirard tonen hoe breed en beweeglijk de stem vandaag kan zijn.

Whispering Leaves is geen pauze in het festival, maar een verdichting ervan. Een zondag waarop de stad even vertraagt en stemmen niet alleen klinken, maar ritselen, cirkelen, blijven hangen. Zang als spoor. Als ontmoeting. Als zachte ontregeling.